ບຸນຫໍ່ເຂົ້າສະຫລາກ ເປັນບຸນປະເພນີປາງບຸນໜຶ່ງໃນຮີດສິບສອງຂອງລາວເຮົາ ເຊິ່ງເປັນປະເພນີທີ່ເຊື່ອວ່າໄດ້ເກີດຂື້ນໃນສະໄໝເຈົ້າສຸລິຍະວົງສາ. ປະເພນີ້ດັ່ງກ່າວນີ້ ມີປະຫວັດຄວາມເປັນມາແຕ່ສະໄໝພຸດທະການ ເລື່ອງມີຢູ່ວ່າ ສະໄໝນັ້ນພຣະສົງສາມະເນນໃນສຳນັກຂອງພຣະພຸດທະເຈົ້າມີ
ຫລາຍ ເວລາອຸບາສົກ ອຸບາສິກາມາເຮັດບຸນຖວາຍສັງຄະທານໃຫ້ແກ່ພຣະສົງ ສ່ວນໃຫຍ່ໃຜໆກໍຢາກຖວາຍໃຫ້ແຕ່ພຣະພຸດທະເຈົ້າ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ພຣະພຸດທະອົງຈິ່ງຊົງອະນຸຍາດໃຫ້ມີການຈົກສະຫລາກເອົາ ວິທີເຮັດກໍຄືໃຫ້ພໍ່ອອກແມ່ອອກຈົກເອົາຊື່ຂອງພຣະສົງ ຖືອົງໃດກໍເອົາເຄື່ອງໄປຖວາຍອົງນັ້ນ.
ໃນຕອນນັ້ນ ຜູ້ທີ່ເປັນປະມຸກສູງສຸດຝ່າຍພຣະສົງກໍແມ່ນພຣະພຸດທະອົງ ແລະຜູ້ນ້ອຍສຸດແມ່ນ ສາມະເນນ ສັນຈິດຈະ, ສ່ວນຝ່າຍທາງຄະລືຫັດແມ່ນພຣະເຈົ້າປະເສນທິໂກສົນ ເປັນຜູ້ສູງສຸດ ແລະຜູ້ມີຖານະຕ່ຳສຸດແມ່ນຊາດທຸກຄະຕະ(ຜູ້ທຸກຍາກ). ຊາຍທຸກຄະຕິ ເຖິງແມ່ນວ່າຈະເປັນຜູ້ທຸກຍາກຂາດເຂີນ ແຕ່ກໍມີຈິດໃຈໃສສັດທາຢາກເຮັດບຸນນຳເພິ່ນ ຈິ່ງພະຍາຍາມຊອກຫາສິ່ງຂອງທີ່ຈະມາຖວາຍທານແກ່ ພຣະສົງ ດ້ວຍເຫດນີ້ລາວຈິ່ງໄດ້ຂົນຂວາຍຫາເຂົ້າຂອງທີ່ຈະໃຫ້ທານໃຫ້ໄດ້ ເຖິງແມ່ນວ່າຈະບໍ່ມີເຂົ້າ ແລະອາຫານການກິນທີ່ມີຣົສແຊບຊ້ອຍກໍ ລາວກໍໄດ້ພະຍາຍາມຊອກຫາເອົາຮຳມາໝົກເປັນກ້ອນ ເພື່ອກຽມໄປຖວາຍໃຫ້ແກ່ພຣະສົງ.
